'Die kant-en-klare maaltijden zijn reuze makkelijk.'



Mevrouw Parree-Vollering, 87 jaar: ‘Mijn man was tuinier. Dus wij aten altijd verse groenten, zo van het land. De maaltijden van Hulp in Nood smaken mij echter net zo vers. Het eten is ook goed klaar gemaakt. De mensen die de maaltijden komen brengen zijn heel vriendelijk. Dat vind ik ook belangrijk. Bovendien zijn de maaltijden voordelig.’

‘Sinds mijn man is overleden, laat ik op twee dagen van de week kant-en-klare maaltijden bezorgen. De bezorging van de maaltijden was vooral een uitkomst toen ik voor de tweede keer mijn pols brak. Koken vind ik leuk om te doen. Daarom blijf ik de andere dagen zelf koken. Voor de boodschappen loop ik met een tas op wieltjes naar de super.’

‘Maar ik wil ook tijd kunnen besteden aan andere dingen. Zo heb ik mijn familie, kennissen en vrienden die ik graag zie of spreek. Ook bezoek ik als vrijwilliger met geestelijk gehandicapten stilteruimten en schrijf ik bij Amnesty International brieven voor de vrijlating van politieke gevangenen. Heb ik een drukke dag, dan gebruik ik de kant-en-klare maaltijd. Dat is reuze makkelijk.’

'Mensen die mij helpen, zijn mijn engelen.'



Mevrouw Hartman, 80 jaar: ‘Elke dag geniet ik van de mooie dingen en de ervaringen in het leven. Omdat ik word geholpen door zorgdiensten als Hulp in Nood, kan ik dat gelukkig doen in mijn eigen huis. Voor de vrijwilligers die mij tussen de middag een maaltijd bezorgen, heb ik een schaaltje met lekkers staan. Dat is mijn blijk van dank.’

‘Ik kom in aanmerking voor extra zorg. De mensen die mij het mogelijk maken zelfstandig te blijven wonen, noem ik mijn engelen. Zo blij ben ik met ze.’

'Door zorgdiensten kan ik zelfstandig blijven wonen.'



Mevrouw Van Gent, 87 jaar:  ‘Ook al ben ik op leeftijd, toch kan ik zelfstandig blijven wonen. Instanties als de maaltijdendienst maken dat mogelijk. Daar ben ik maar wat blij mee. Alle dagen krijg ik maaltijden. Behalve twee dagen in de week; dan krijg ik dagverzorging van de stichting Markenlanden.'

'De maaltijden die we op de dagverzorging krijgen, worden ook verzorgd door Hulp in Nood. Deze twee dagen zijn een fijne onderbreking in de week. Gezamenlijk doen we leuke spellen, die bovendien de hersenen fit houden. Of we maken een wandeling door de parkachtige tuin die is aangelegd door de zusters Franciscanessen van Etten.’

‘Ik heb extra zorg gekregen om zelfstandig te kunnen blijven wonen. Zo komt er regelmatig iemand langs die mij voorleest uit de krant. Mijn ogen zijn niet best meer, maar door het voorlezen blijf ik toch op de hoogte van het nieuws.’

'Het is niks te duur.'
Mevrouw Luyten, 75 jaar: 'Mijn man en ik krijgen sinds 2004 warme maaltijden van Hulp in Nood. In dat jaar werd ik vanwege gezondheidsproblemen voor een aantal weken opgenomen in het ziekenhuis. Mijn man was toen alleen thuis. Maar dankzij de stichting hoefde hij geen maaltijden te missen.'

'Na mijn terugkomst uit het ziekenhuis heb ik dagelijkse verzorging nodig. Het koken zou ik liever zelf doen, maar laat ik over aan de keuken van Hulp in Nood. Want als je iets mankeert is koken niet makkelijk. Van mijn twee dochters verlang ik geen verzorging. Dat was vroeger wel maar nu toch niet meer. In deze tijd is Hulp in Nood een prachtige oplossing.'

'Het is ook niks te duur. Ga zelf maar eens kijken in de supermarkt. De kant-en-klare maaltijden die ze daar verkopen zijn veel duurder en ook niet vers. Bovendien hoeven we de deur niet uit. De mensen die de maaltijden komen brengen ken ik nu wel zo’n beetje. Vooral dat kleine vrouwke is zo lief. Alleen op de zondag komen ze niet. Maar dan kook ik zelf. Meestal maak ik dan rundersoep of braad ik een kip.'

'Wat overblijft gaat naar de kippen.'
De heer Luyten, 76 jaar: ‘Om 12.00 uur gaan we aan tafel omdat het eten dan meestal wordt gebracht. De vrijwilligers zijn vertrouwd volk dus die komen gewoon achterom. Een van die vrijwilligers komt altijd zingend binnen. Daar heb ik plezier om.’

'Het eten is netjes verzorgd hoor, en het zit in mooie schaaltjes die we zo op tafel kunnen zetten. Vooral het vlees is lekker. Ik eet alles maar mijn vrouw houdt niet zo van bietjes. Die krijg ik dan en dan neemt zij mijn appelmoes. We kunnen het niet altijd helemaal op. Wat overblijft gaat naar de kippen die er weer mooie eieren van maken. Als mijn vrouw niet thuis is maak ik er meteen drie klaar in de pan.'

'Ik moest even wennen aan de Romanov-bonen.'
De heer Van den Broek, 70 jaar: ‘Al zeker 30 jaar krijg ik maaltijden van Hulp in Nood. Dat was toen al geweldig en dat is het nog steeds. We namen destijds contact op met de stichting omdat mijn moeder op 80-jarige leeftijd haar arm brak. Vanaf dat moment was het koken voor haar niet meer mogelijk. Na haar dood ben ik de maaltijden blijven gebruiken.'

'Als alleenstaande is deze dienst voor mij onmisbaar. En vooral sinds ik mij aan moet passen aan mijn handicap. Maar mijn gezondheid krijgt mij er niet onder. Ik wil zelfstandig blijven wonen. En dat kan onder meer dankzij de maaltijden.'

'De vrijwilligers zetten de maaltijd voor mij in de keuken neer. Die warm ik op met de magnetron die ik huur van de stichting. Het apparaat is heel makkelijk in gebruik en onderhoud. Als ik de maaltijden heb opgewarmd, schep ik de gerechten op een bord want het is niet gezellig om uit het plastic bakje te eten.'

'De gerechten zijn zeer gevarieerd. Iedere dag is het weer een verrassing wat er wordt gebracht. Ik moest wel even wennen aan zogenaamde Romanov-bonen: die waren toch wel eigenaardig. Maar nu vind ik die ook lekker. Van de maaltijden geniet ik eigenlijk altijd met veel smaak.'